ستاره‌هاى موجود در ميان ملياردها ستاره كهكشان « راه شيرى » با يكى از سيّارات ، مثل سياره خودمان ( زمين ) پيوسته و مرتبط باشد ، معنايش آن است كه مليون‌ها سياره امكان پيوستن به زمين را دارند ؛ و بر اساس دانش جديد « هستىشناسى » امكان ارتباط و پيوند ناگهانى با سيارات ديگر در آينده مورد نظر بعيد نيست . دكتر « موريس به وكيل » معلومات علمى تازه‌اى درباره ضخامت و گستردگى هستى فراروى ما قرار داده است . مثلا : اشعه و نور خورشيد براى رسيدن به « پلوتون » يكى از سيارات منظومه شمسى - با سرعت سير نور در هر ثانيه سيصد هزار كيلومتر - نزديك به شش ساعت زمان مىخواهد . بنابراين ، نور ستارگان دوردست آسمانها تا رسيدن به ما بايد مليون‌ها سال نورى را سپرى كرده باشند ! اين بررسى فشرده از عالم طبيعت ، تا حدّى ما را به فهم اين آيه شريفه نزديك مىكند : « وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ » . آسمان را با قدرت بنيان نهاديم و همواره آن را وسعت مىبخشيم . « 1 » و چون سخن از « خاكستر و دود » در به دو تاريخ طبيعت و هستى باشد ، قرآن كريم پرده از راز آن نيز گشوده و مىفرمايد : « ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ » . سپس به آفرينش آسمان پرداخت در حالى كه دود بود . « 2 » وجود « دخان » در ابتداى پيدايش « طبيعت و هستى » اشاره به آن است كه ، ماده موجود در هستى در آن وقت ، حالت گازى داشته است . پژوهشگران در دانش جديد ، تئورى « ابر سديمى » « 3 » را مطرح مىكنند و مىگويند : طبيعت و هستى در مرحله اوّلىاش چنين بوده است . قرآن كريم مىفرمايد : قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَ تَجْعَلُونَ لَهُ أَنْداداً

--> ( 1 ) - ذاريات / 47 . ( 2 ) - فصلت / 11 . ( 3 ) - NEBULA .